درمان اسکار پوست

درمان اسکار پوست

اسکار SCAR چیست ؟
هنگامی که پوست آسیب می بیند، لایه های پوست شروع به ترمیم آسیب دیدگی می کنند و طی این روند مقدار زیادی کلاژن در پوست تولید می شود. تشکیل اسکار فرآیندی طبیعی در ترمیم پوست است. همواره شکل ، اندازه و عمق زخم در اندازه وضعیت اسکار تعیین کننده است. اسکار به طور طبیعی بین 6 الی 12 ماه اول پس از تشکیل درحال تغییر و کاهش بافت کلاژن است.

انواع اسکار

بصورت کلی دو نوع اسکار داریم :
اسکار هایپرتروفیک ( برجسته ) :این نوع از اسکارها نسبت به بافت های اطراف برجسته تر می باشد و شکل برآمده دارند.
اسکار آتروفیک ( فرورفته ): این اسکارها نسب به بافت اطراف گود رفته تر هستند.
نوع سومی از بافت اسکار هم وجود دارد که در برخی افراد مستعد دیده می شود بنام کلوئید ( kelloid ). کلوئید ها در واقع نوعی اسکار هایپرتروفیک هستند اما از حد و مرز زخم فراتر رفته و بزرگ می شوند معمولا در افراد سیاه پوست شایع تر است اما در برخی افراد سفید پوست نیز دیده می شود.
برخی مناطق بدن بیشتر مستعد تولید اسکار هایپرتروفیک هستند. معمولا صورت بهترین ترمیم پوستی را دارد و کمترین میزان اسکار را تولید می کند، بالعکس مناطق گردن، جلوی قفسه سینه، سرشانه بسیار مستعد بروز اسکار هایپرتروفیک هستند. اسکار آکنه نیز نوع دیگری از اسکار است که اصولا در صورت کسانی که آکنه های شدید و چرکی می زنند و یا افرادی که جوش های صورت خود را دستکاری می کنند بروز می کند.

درمان اسکار

درمان اسکار

درمان اسکار چندین ماه به طول می انجامد و بهتر است پس از چند ماه از ترمیم طبیعی بافتی شروع شود. درمان اسکار صد در صد نیست و فقط راجع به بهبودی نسبی می توان صحبت کرد. اسکارها به میزان زیادی بهبود می یابند اما بطور کامل محو نمی شوند.

روش های درمان اسکار آتروفیک

  • Derm Abrasion یا تراشیدن پوست : در این روش با نوعی سمباده اسکار و لبه های آن تراشیده می شود تا بافت گود رفته برای تشکیل کلاژن بیشتر تحریک شود.
  • لیزر فرکشنال Co2 : در این روش نیز پرتوهای لیزر وارد بافت اسکار شده و کلاژن سازی جدید را تحریک می کند.
  • لیزر PDL:  از این لیزر می توان جهت کاهش قرمزی بافت اسکار استفاده کرد.

روش های درمان اسکار هایپرتروفیک

استفاده از ورقه های سیلیکونی ( Silicon Sheath ) روی بافت اسکار: این کار بخصوص در مراحل اولیه تشکیل اسکار با مکانیسم فشار موضعی  از تولید اسکار بزرگتر پیشگیری و به برگشت آن کمک می کند.

استفاده از کرم

Contra tubex و ماساژ ملایم آن روی اسکار نیز بخصوص در مراحل اولیه تولید اسکار هایپرتروفیک موثر است.

تزریق موضعی آمپول کورتون

یکی از بهترین روش های درمان است که داخل بافت اسکار تزریق می گردد و منجر به هم سطح شدن بافت اسکار با بافت سالم مجاور می شود.

لیزر Co2 اولتراپالس

با کمک این لیزر می توان بافت اضافی را تراشید و سپس با تزریق کورتون از تولید بافت بیشتر پیشگیری کرد.

لیزر PDL

این لیزر با مکانیسم آسیب رساندن به عروق باعث کاهش تغذیه بافت اسکار و تدریجا مسطح تر شدن آن می شود.

درم ابریژن  Derm Abrasion

با این روش نسبتا قدیمی نیز می توان بافت اضافی را با روش مکانیکی سمباده تراشید و سپس با تزریق کورتون از تولید مجدد آن پیشگیری کرد.

بلفاروپلاستی

جراحی پلک

افتادگی بینی

یکی از معیارهای بسیار موثر در زیبایی بینی، میزان سربالایی بینی است. چنانچه سربالایی بینی پس از عمل از محدوده استاندارد کمتر باشد اصطلاح بینی افتاده به آن اطلاق میگردد. البته این افتادگی بینی ممکن است در اوایل پس از عمل بارز نبوده و مدتها پس از عمل نمایان شود. علاوه بر عمل جراحی بینی ، عوامل مختلف دیگری نیز ممکن است باعث افتادگی بینی شوند که از آن جمله میتوان به افزایش سن و برخورد ضربه به بینی اشاره کرد.

علت افتادگی بینی

پس از عمل جراحی را میتوان به دو دسته وابسته به بیمار و وابسته به عمل تقسیم بندی کرد. از علل وابسته به بیمار میتوان عدم استفاده مرتب و مناسب از چسب بینی، خندیدن و حرکات شدید صورت در عرض هفته های اول بعد از عمل، برخورد ضربه به بینی در عرض ماههای اول پس از عمل، خم شدنهای طولانی، دستکاریهای بینی و فین کردن شدید در اوایل بعد از عمل  توسط جراح بینی اشاره کرد.
افت بینی وابسته به تکنیک عمل در جراحی های انجام شده به روش کاهشی مشاهده میشود. کلا میتوان روش های جراحی زیبایی بینی را به دو دسته کلی تقسیم کرد: دسته اول، جراحی های کاهشی که در قدیم بسیار معمول بوده و البته هنوز هم برخی جراحان از آنها استفاده میکنند، و دیگری روشهای تقویتی که روش معمول دنیای امروزی است. نتایج درازمدت ثابت کرده است که افتادگی بینی در روش های کاهشی مشاهده می شوند و علاوه بر این افتادگی، که در حقیقت یکی از عوارض این جراحی هاست، به خاطر تضعیف ساپورت بینی ممکن است بدشکلی ها و ناهمواریهای دیگری نیز ایجاد شود.

در مقابل، در جراحی های تقویتی تلاش بر این است که بر استحکام غضروف های بینی افزوده شود. جراحی های تقویتی در درازمدت نتایج بهتری داشته و بینی از ثبات بیشتری برخوردار است. امروزه در جراحی های مدرن بینی سعی می شود از روش هایی استفاده گردد که ساپورت بینی را تقویت نماید. در این روش های جدید سعی می شود که حداقل کاهش بافت از بینی انجام شده و به جای آن، حداکثر تقویت بینی انجام گیرد. برای همین، این روش ها در بسیاری از موارد مستلزم استفاده از پیوندهایی از بافت های خود بینی است که در قسمت های مختلف پایین بینی کار گذاشته می شود؛ مثلا در ستون بین سوراخهای بینی پایه ای غضروفی کار گذاشته می شود که باعث افزایش استحکام بینی و جلوگیری از افتادگی بینی است.

بهترین جراح بینی

جراحی پلک